4/B'li personel, sağlık kurulu raporu alsa da ücreti düşer mi?

657 sayılı Kanunun değişik 4/B maddesine göre sözleşmeli istihdam edilen personelin genel istihdam esaslarını belirleyen 6.6.1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan "Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar"ın 10 uncu maddesinde; "Resmi tabip raporu ile kanıtlanan hastalıklar için yılda 30 günü geçmemek üzere ücretli hastalık izni verilebilir. Hastalık sebebiyle, Sosyal Sigortalar Kurumunca ödenen geçici iş göremezlik tazminatı ilgilinin ücretinden düşülür" denilmektedir.

Yukarıdaki hükümde de görüleceği üzere, önemli olan rapordur. Rapor, tek hekim raporu da olsa, sağlık kurulu raporu da olsa değişen bir durum bulunmamaktadır. Her iki durumda da yılda 30 güne kadar olan rapor süresi için hastalık izni verilmekte, bu hastalık izni sırasında Sosyal güvenlik Kurumu tarafından verilen geçici iş görememezlik tazminatı ücretten düşülmektedir.

Rapor, sağlık kurulu raporu olsa dahi, yılda 30 günü geçmesi halinde, 4/B'li personele ücret verilmesi mümkün değildir.

Bir hususu daha belirtmek gerekmektedir. Mevzuatta yapılan değişiklikler neticesinde SSK müntesipleri resmi veya özel sağlık kurumlarında tedavi olabilmektedirler. Tedavi oldukları kurum ve kuruluşlarca verilen raporlar geçerlidir. Raporlar bakımından tabip raporu ve sağlık kurulu raporu ayrımı bulunmamaktadır. Resmi tabip deyiminden SSK müntesiplerinin muayene ve tedavi olabildikleri sağlık kurum ve kuruluşlarının anlaşılması gerekmektedir.

Diğer taraftan, 17.7.1964 tarih ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 89 ncu maddesinin birinci fıkrasında; "İş kazası, meslek hastalığı veya hastalık halinde verilecek geçici iş göremezlik ödeneği, sigortalının sağlık tesislerine yatırılmak yahut bakımı kurumca sağlanarak, kaplıca veya içmelere gönderilmek yoluyla tedavi ettirildiği takdirde, 78 ve 88 inci maddeler gereğince hesaplanacak, günlük kazancının yarısı, ayakta tedavi ettirildiğinde ise üçte ikisidir." hükmü yer almaktadır. 30 iş gününü aşan sağlık izinleri için kurumlarınca ödeme yapılması mümkün bulunmamakta ancak, iş görmezlik ödeneği verilmesi hususunda ise 506 sayılı Kanun hükümleri uygulanmaktadır.